review door wim c.

The Bounty Killer

(The Ugly Ones)

Film Review    

Spaghetti western-debuut van Tomas Milian als een ontsnapte crimineel, op de hielen gezeten door premiejager Richard Wyler (bekend van de Britse TV-serie Man from Interpol). Milian krijgt hulp en onderdak in zijn stoffige oude geboortedorpje, waar hij als volksheld op handen gedragen wordt. Maar is hij nog steeds die mythische Robin Hood van weleer?

Het eerste kwartier verloopt traag en toont vooral het misprijzen waarmee Wyler als premiejager overal onthaald wordt. Maar dan stapt Tomas Milian geketend uit een postkoets, met een stel gewapende begeleiders op weg naar de gevangenis. Milian's eerste rol in het genre dat hem populair zou maken, en meteen steelt hij compleet de show - het verhaal is nogal simpel, maar zijn sterke vertolking tilt alles naar een hoger niveau.

Het complexe karakter dat hij neerzet steekt schril af tegen de sympathieke Mexicaanse boefjes uit bijvoorbeeld The Big Gundown en Compañeros - hier is hij een meedogenloze schurk. Een schurk die worstelt met zijn verleden - voor de mensen die hem zagen opgroeien is hij een teruggekeerde verloren zoon, maar als hij zijn sociopatische natuur niet weet te onderdrukken wordt duidelijk dat de charismatische jongeman van weleer opgroeide tot een gevaarlijke psychoot.

The Bounty Killer is een Spaans/Italiaanse co-productie - met regie van de Spanjaard Eugenio Martin (Horror Express, Nightmare Hotel) en verzorgde cinematografie van Enzo Barboni. Die stond ook in voor het camerawerk van o.a. Corbucci's Django en The Hellbenders en zou later de vaste regisseur worden van Bud Spencer en Terence Hill, met films als They Call me Trinity en Crimebusters. De opmerkelijke soundtrack van Stevio Cipriani klinkt verfrissend origineel, en betekende ook voor hem zijn debuut.

Disc Review    

Voor de enige Engels-vriendelijke uitgave moet je naar Duitsland, waar hij verscheen onder de titel Ohne Dollar keinen Sarg. De transfer is ondermaats met scherpte en detaillering die nauwelijks een VHS-band overstijgen, en ontzettend zware edge-enhancement. Door de zware digitale filtering zijn er relatief weinig vuiltjes te zien, maar daardoor moet je aan scherpte dus veel inleveren. Interlacing zorgt voor bijkomende problemen. Soms valt een blauw verkleurde strook op, aan de uiterste rechterkant van het beeld.

De Engelse dub klinkt maar flauwtjes, en af en toe kan je een stukje dialoog moeilijk verstaan. Bij tijden is het geluid ook toononvast, wat Cipriani's deuntjes onrecht aandoet met hier en daar een paar vals klinkende noten. Ergens halverwege schakelt de dub voor een enkel zinnetje over op de Spaanse dub, en is er Engelse ondertiteling voorzien. De Duitse dub klinkt zuiver, voor zover ik die beluisterd heb, maar Milian is daar gedubd met zo'n onnozel stemmetje dat het je enkel de middelmatige prestaties van de Engelstalige stemacteurs beter kan doen waarderen. Voor wie het Spaans machtig is - dat audiospoor staat er ook op en klinkt okee. Ondertiteling vind je wel niet terug - enkel voor dat ene zinnetje, en daarmee raak je niet ver.

Uitgebreide extra's: de Duitse en twee Engelstalige trailers die duidelijk betere tijden meegemaakt hebben, een stel galerijen met posters en ander promotiemateriaal, filmografieën van Tomas Milian, Richard Wyler, Ella Karin en Eugenio Martin en tenslotte staat de oude Duitse versie er integraal op, met een alternatief einde en frustrerend genoeg - ondanks de slappe kleuren - een iets aangenamer beeld door de mildere digitale filtering en afwezige edge-enhancement.

2 juli 2007

Screenshots