review door wim c.

Deathdream

(Dead of Night)

Film Review    

Een zombie ! Andy keert terug uit Vietnam als een zombie. Onverwacht, want z'n ouders hadden pas nog een legerofficier aan de deur gehad die hen aarzelend, met z'n pet draaiend in de handen, kwam vertellen dat hun zoon sneuvelde in de Vietnamese jungle. Moeder begon aanhoudend te bidden, een mantra - 'hij is niet dood hij is niet dood hij is niet dood'. En neen - Andy is niet dood. Andy is een zombie. Een zombie !

In de buurt duiken opeens lijken op met overgebeten strot. En Andy? Andy zit in z'n eentje in een verduisterde slaapkamer, starend naar niets, kaarsrecht in z'n schommelstoel, schommelend op een neurotisch ritme. Moeder zit beneden de was te plooien en gelukzalige liedjes te neuriën terwijl vader naar de drank grijpt, want die heeft bange vermoedens. Zeker als Andy de hond wurgt omdat die 'm maar raar vindt ruiken. Langzaam begint hij te verrotten, z'n gelaat zakt in mekaar, z'n troebele ogen verborgen achter een zonnebril. Andy.

Deathdream werd geregisseerd door de onlangs overleden Bob Clark, de man die in Canada de proto-slasher Black Christmas draaide en in de jaren tachtig commercieel succes oogstte met de twee Porky's-films. De film was ook het debuut voor latere make-up en sfx-grootheid Tom Savini - zelf een Vietnamveteraan. De film komt nogal traag op gang, maar weet toch voortdurend te boeien met een aanhoudende onderhuidse spanning. Hij heeft een paar geslaagde shockmomenten en goede acteerprestaties - vooral John Marley als de getormenteerde vader doet het prima. Naast alle shock en splatter en uhm... moederliefde? hangt hij ook nog een beeld op van het moeizame verwerkingsproces waarmee de jonge getraumatiseerde soldaten af te rekenen kregen bij hun terugkeer uit de Vietnamese oorlog. Prima B-Film.

Disc Review    

Deathdream krijgt van Blue Underground een uitgebreide release. De transfer is erg korrelig, maar de film verraadt daarmee vooral z'n lage budget. Wel zie je soms wat edge-enhancement en zijn er een paar softe momenten. Ergens halverwege de film zit ook een kort stukje met onstabiele, lichtjes pulserende kleuren. Al bij al toch een goede weergave van de film.

Heel veel extra's: twee audiocommentaren, ééntje van regisseur Bob Clark en een tweede van screenwriter Alan Ormsby. Voorts nog een interview met acteur Richard Backus en een documentaire van tien minuten over de vroege carrière van Tom Savini. Dan nog de alternatieve begintitels en een lichtjes verschillende versie van de eindscène waarin er in 't wilde weg nog een auto explodeert. Of zo. Tenslotte staan er nog een stel posters en ander promotiemateriaal op. Kijk 'ns aan.

13 juni 2007

Screenshots