review door wim c.

Dirty Mary Crazy Larry

Film Review    

Ex-racer Larry (Peter Fonda) en z'n kompaan Deke (Adam Roarke) willen een grote slag slaan. Ze hebben een onfeilbaar plan uitgedokterd om met de kassa van een warenhuis te gaan lopen. Onfeilbaar - tot op de parking, waar onverwacht blonde bimbo Susan George languit in hun Dodge Charger op Fonda ligt te wachten nadat die haar een uurtje eerder nog weinig ceremonieel dumpte. Met z'n drieën rijden, racen, scheuren, sjeezen ze, eerst met hun opgesoepte Chevy, daarna met een knalgele Dodge Charger richting Mexico - de politie massaal achter hun gat.

Het voortdurend debiele gebekvecht tussen Susan George en Fonda is amusant met idiote one-liners als "if you pull another stunt like that i'm gonna braid your tits !", bied daar maar 'ns antwoord op. George is steeds een aangenaam zicht, en het tragisch domme gansje dat ze hier neerzet is verrassend als je haar enkel kent van Straw Dogs. Maar de fantastische autoachtervolgingen zijn natuurlijk de echte attractie.

Eigenlijk vormt de film - op een paar pit stops na - één lange aaneenschakeling van carchases, met als klap op de vuurpijl eentje van de stoere Dodge Charger versus helicopter! Daarin zit een vuilbekkende Vic Morrow het drietal vanuit de lucht te volgen. Vic Morrow met z'n geweldige karakterkop - een brutale politiekapitein die, verveeld door alle regeltjes in het politieapparaat, laatdunkend over z'n collega's op kantoor walst met de fijngevoeligheid van een bulldozer. Krijg dat op uw dak. In een helicopter. Pijnlijke ironie is natuurlijk dat Morrow later zou overlijden tijdens een helicoptercrash op de set van John Landis' Twilight Zone - The Movie.

De vaardige regie is van de Britse John Hough - van o.a. horrorklassieker The Legend of Hell House, sleazy Hammerfilm The Evil Twins en Disney familiefilm Escape to Witch Mountain. Het verhaaltje is flinterdun, maar iedereen heeft er duidelijk lol in, en als kijker kan je daar enkel in delen - de film heeft een amusant laconiek sfeertje ondanks de spectaculaire achtervolgingen, er wordt al eens gerefereerd naar andere films (The Hustler, Thunder Road), en alles eindigt met een memorabele finale. Uitstekend onpretentieus vermaak - het kleine B-filmpje sloeg indertijd erg aan in het drive in-circuit en werd een onverwacht groot kassucces.

Disc Review    

De film ziet er prima uit op deze Anchor Bay-uitgave. Wel vertoont hij lichte interlacing, maar niet in die mate dat een doorsnee deïnterlacer er problemen mee zal hebben - af en toe zorgt het wel voor kleine aliasing-foutjes. Verder een uitstekende transfer. Voor het geluidsspoor heb je keuze tussen een 5.1 en 2.0 surround remix of de originele 2.0 mono-track, en alledrie klinken ze goed.

De uitgebreide extra's bieden een recent gemaakte documentaire van een half uurtje waarin regisseur John Hough, Peter Fonda en Susan George terugkijken op de film. Vooral Fonda is er erg over te spreken want hij was indertijd zo slim z'n loon te laten berekenen op een percentage van de omzet, wat hem door het onverwachte gigantische succes geen windeieren gelegd heeft. Dan staan er nog een stel trailers en radiospots op, een galerij met posters en ander promotiemateriaal, een tekenfilm-commercial voor de legendarische 1969 Dodge Charger en uitgebreide biografieën van Fonda, George en Hough. Tenslotte kan je de film nog bekijken terwijl je naar de audiocommentaar van Hough luistert. Ook steekt er in het doosje een dun boekje met een kort stukje tekst door genre-journalist Adam Rockoff met nog meer reproducties van promomateriaal.

15 juli 2007

Screenshots