review door wim c.

Violent Naples

Film Review    

Napels zien, en dan sterven. Nergens kan je dat zo letterlijk nemen als in Umberto Lenzi's Violent Naples - een gewelddadige misdaadfilm die je gemeen grijnzend met de vlakke hand om de oren slaat alvorens je te overgieten met benzine om er dan de fik in te steken. Een Napolitaanse nachtmerrie vol maniakale mafiosi, brutale bankovervallen, huichelende helers, achterbakse agenten, moordende motorraces, gespieste gangsters, bebloede bowlingballen, vuige verkrachtingen, gebraden garagisten en...Maurizio Merli! Een stad vergeven van de mafiosi - aan de losse handjes van Merli om er als flik korte metten mee te maken. Als hij niet verloren loopt tussen de overdaad aan plotlijnen, tenminste.

Lenzi probeert zoveel mogelijk smeerlapperij in z'n negentig minuten te proppen. De film kent dan ook een moordend tempo - zonet stond Luciano Rossi nog intens te staren naar vrijende koppeltjes alvorens ze uit hun auto te sleuren, of daar moet John Saxon twee straten verder al wegspringen achter de struiken terwijl z'n lijfwacht neergekogeld wordt, en ondertussen staat Merli om de hoek een juwelendief af te rossen. Ah - Napels...

Vooral bekend om amusante onzin, zoals z'n debiele kannibalenfilms (o.a. Cannibal Ferox) en al even debiele zombiefilms (Nightmare City), is het met z'n vroege gialli en zeker polizieschi als deze dat Umberto Lenzi z'n talenten toont. Z'n andere genre-werk, Almost Human, kan zelfs makkelijk tot de absolute top gerekend worden van de Italiaanse misdaadfilms uit de jaren zeventig. Deze Violent Naples kan daar bijna aan tippen, maar mist daarvoor de dramatische kracht en tja...Tomas Milian, die in Almost Human zowat de beste prestatie van z'n carrière leverde. Maar gelukkig is er hier de netjes besnorde Maurizio Merli die vuilbekkend gangsters in mekaar ramt! Uitstekend vermaak met een steengoede soundtrack, een sterke cast en veel opwindende aktie - vooral de halsbrekende motorraces doorheen het drukke stadsverkeer zijn fantastisch.

Disc Review    

Het schijfje van Alfa Digital is eigenlijk een veredelde piratenversie. Zonder zich druk te maken om licentierechten gebruikten ze de transfer van de Italiaanse uitgave en plaatsten er de Engelse dub op, die ze haalden bij de oude Amerikaanse video-release. Met wat zin voor relativering oogt het beeld nog okee - af en toe zie je wat zware pellicule-beschadigingen maar het gebeurt zelden en de kleuren zijn op een enkel moment na prima. De scherpte is ondermaats - op een kleiner scherm is 't nog te doen, maar kijk je groter valt het erg tegen. Probleem is dat ze er een interlaced PAL-NTSC conversie van gemaakt hebben, en daarbovenop zorgt de sterke digitale filtering voor verlies van detail en soms zelfs voor duidelijke blokvorming. Ook het geluid is maar zwakjes - soms is een zinnetje daardoor minder goed verstaanbaar. Extra's staan er niet op. Geen uitgave zoals het hoort, dus - maar laat dat je niet weerhouden, want de film valt prima te genieten op dit schijfje. Sowieso gaat het om de enige uitgave met Engelse opties.

Screenshots