review door wim c.

Cops vs. Thugs

Film Review    

Beginnen doen we met een funky wakka-wakka muziekje en een fantastische openingsscene waarin een flik (Bunta Sugawara) een stel jonge yakuza brutaal de les spelt, ze bij de kraag grijpt en er wat mee rondsmijt en uiteindelijk zelf met hun geld gaat lopen. Hoe kan die man dat maken? De scheidingslijn tussen flik en yakuza blijkt moeilijk te trekken - 's avonds zitten ze samen op café, ze helpen elkaar bij problemen en er wisselt vaak geld van eigenaar. Bunta is dikke maatjes met yakuza-baas Hirotani, die wel meer vriendjes bij de flikken heeft zitten, terwijl de rivaliserende Ohara-familie publiek verschijnt met de burgemeester en andere notabelen.

Als beide yakuza-families hun oog laten vallen op een erg lucratieve vastgoed investering wordt er wat heen en weer gesnauwd en haalt men de machinegeweren boven, waarna we middenin een bendeoorlog zitten. Ondertussen is op het politiebureau een nieuwe en onkreukbare hoofdcommisaris verschenen die daar de varkensstal wil uitmesten en het vooral op Bunta voorzien heeft.

Regisseur Kinji Fukasaku schopte vroege jaren zeventig een trend in gang naar rauw realisme in het yakuza-genre dat voordien vooral draaide rond nette gangsters die eervol een code naleefden - in Fukasaku's films zijn het zwijnen, vaten vol testosteron op kookpunt. Een cynische wereldvisie - iedereen heeft boter op 't hoofd en de flikken en yakuza streven dezelfde doelen na. In Cops vs. Thugs laat hij zelfs een zatte flik de camera aanspreken met dronken verzuchtingen over hoe de flikken en yakuza dezelfde mislukkelingen zijn die nooit een goede job konden vinden.

Cops vs Thugs is een latere yakuza-film van Fukasaku en alles ziet er, schijnbaar moeiteloos, ontzettend stijlvol uit met dramatische perspektieven, krachtige composities, gebruik van freeze-frames en wild uit de hand geschoten stukken in de actiescenes. Heb je één van Fukasaku's zeventiger jaren yakuza-films gezien, heb je ze misschien wel allemaal gezien, maar het ziet er steeds zo verdomd goed uit. Komt daar nog bij het sterke verhaal en de uitstekende vertolkingen, en je zit met een Fukasaku grand cru.

Disc Review    

De transfer op de dvd van Kino Video is minder goed - interlaced en met veel digitale ruisonderdrukking, ook zie je hier en daar wat edge-enhancement en geeft het beeld vaak de indruk verticaal wat uitgerokken erop te staan. Toch een heel stuk beter dan de abominabele UK-uitgaves van Eureka en de film is zeker een genot om te zien. Geluid klinkt goed en ruisvrij en de extra's beperken zich tot de trailer.

Screenshots