review door wim c.

The New Barbarians

Film Review    

Heel amusante post-apocalyptische crap door Enzo G. Castellari.

Begint al goed met een kartonnen miniatuur van New York waarachter een spotlicht even aangestoken wordt, waarna alles vervaarlijk heen en weer wiebelt en een rookmachine in gang schiet. "2019 - na de nucleaire holocaust", zegt het scherm dan, en we krijgen een paar skeletten te zien waarvan eentje alvast veelbelovend gekleed gaat in een rubber pak met plexiglas beha.

Een kleine groep reizigers in een snel geïmproviseerd kamp wordt aangevallen door vervaarlijk uitziende punks die in aluminium voertuigjes rijden met een kompleet onnozel klinkend motortje uit een kruimeldief of zo, maar maakt niet uit - "vervaarlijk" is het woord. Ze maken wat imposante rondes rond de onschuldige schapen, die dekking zoeken achter doorschijnend plastiek om zo de kans te krijgen een paar punks neer te knallen met "piiieew"-laser pistolen. Ze hebben wel - buiten zicht van de camera - een paar schansen neergezet buiten hun caravan-cirkel zodat een paar snoodaards geheel onverwacht in het kamp terecht komen. En zo gaat dat maar door.

De Mel Gibson van dienst draagt een imposante lederen teelbalbeschermer, enkel overtroffen door die van Fred Williamson in blinkend koper. Heeft ook een fantastisch voertuig waarvan de deuren geopend worden via knoppen op de versnellingspook in plaats van onhandige hendels aan de deur zelf en op het dashboard staat zelfs een speciale deur-exploderende knop!

Wat hebben we nog? Dat irritant blond ventje uit House by the Cemetery en Manhattan Baby duikt op als een automonteur die in een oogwenk in een stuntrijder met pruik kan veranderen. De punks blijken een bende destructieve nichten te zijn die alle overblijvende leven op aarde willen vernietigen en initiatie gebeurt middels verkrachting door niemand minder dan George Eastman - gepaste wraak hiervoor is met een drilboor op de beproefde Tetsuo-wijze. Het houdt niet op.

Disc Review    

Goeie uitgave van Shriek Show - het beeld toont nergens digitale foutjes, kleuren zijn sterk en contrast is goed. Geluid klinkt wel een beetje dof, waardoor de dialogen niet altijd even goed verstaanbaar zijn. Goeie extra's: een enthousiaste commentaartrack van Castellari in charmerend schabouwelijk Engels, een kort interview met Fred Williamson die zwaaiend met z'n sigaar vertelt over het Italiaanse post-apocalyptische fenomeen van de jaren tachtig en de trailer.

Screenshots