review door wim c.

The Shiver of the Vampires

(Le Frisson des Vampires)

Film Review    

Een pas-gehuwd koppel komt terecht bij familie in een oud kasteel waar Sandra Julien nachtelijk bezoek krijgt van een vrouwelijke vampier die uit een grote staande klok komt getuimeld. Ze raakt steeds meer en meer in de ban van de vampier en reageert onverschillig op de toenaderingspogingen van haar kersverse echtgenoot. 's Avonds vertellen haar twee excentrieke neefjes hen alles over de geschiedenis van het vampierengeslacht.

Jean Rollin - als je 'm in interviews te zien krijgt is het een oude timide man, een man die met glanzende ogen vertelt over z'n herinneringen aan de de kleine cinema-zaaltjes van z'n kindertijd - oude horrorfilms en pulp-series als Mysterious Doctor Satan. In Rollin's films dienen de flinterdunne verhaaltjes vooral om scenes aan op te hangen die zulke herinneringen oproepen. Jean Rollin's wereld is een nostalgische droomwereld. Soms is het heerlijk anderhalf uur te verpozen in die wereld vol sterke en toch ongrijpbare momenten - waarin je enkel de beelden kan laten spreken. En dat hij die beelden volpropt met blote madammen is natuurlijk aardig meegenomen.

De film begint sterk in Rollin's surreële universum met die typisch trage sfeer en bizarre acteer-regie, vol hopeloos over-acterende koppels die in een stilzwijgend soort symbiose elkaars gedrag spiegelen. Veel mooi belichte nachtelijke scenes en een opvallende prog-rock soundtrack.

Dan komen de twee neefjes opzetten en hun ontzettend saaie en pompeuze dialoog-scenes met een soms veel te aanwezige camera die onnodige truukjes uithaalt zijn ronduit vervelend. Lange takes met een centraal opgestelde, voortdurend 360° rond z'n as draaiende camera bijvoorbeeld, waarbij elke acteur geduldig moet wachten tot de camera op hem gericht is om stijf z'n lijntje dialoog op te zeggen - het maakt het er niet boeiender op.

Het vampierenverhaaltje wordt erg dun gesmeerd maar de film bevat een paar heel krachtige beelden en het einde is er toch één waar je even stil van wordt. Tegenstrijdige gevoelens dus - gaat voortdurend van ogen-uit-je-kop-krabbend saai naar glimmende-ogen-opengesperd mooi.

En Sandra Julien heeft een ongelofelijk paar tieten.

Disc Review    

Uitstekende transfer van Redemption - alles ziet er prima uit, op wat edge-enhancement na. De films is ook uncut, wat bij de Britse uitgaves van Rollin's films niet altijd vanzelfsprekend is. Erg vervelend is wel dat de ondertiteling nogal laag geplaatst staat, maar de meeste breedbeeldtelevisies zullen ze met wat knutselwerk wel tevoorschijn kunnen toveren. Extra's stellen niet veel voor - we krijgen een trailer en een galerij met oude posters en ander promotie-materiaal. Het spuuglelijke hoes-ontwerp waar ze bij Redemption steevast mee uitpakken moet je er maar bijnemen.

Screenshots