review door wim c.

Delirium

Film Review    

Fucking hell - dit is een weirde giallo! Hoe kan het ook anders - regisseur is de beruchte Renato Polselli (van het al even bizarre The Reincarnation of Isabel). Verwacht dus geen suspensevol mysterie - dit is hysterische sleazy onzinnigheid, heel amusant maar er valt geen touw aan vast te knopen, de film permitteert zich wel héél veel om de kijker te misleiden. Mickey Hargitay, de ex van Jayne Mansfield en voormalig bodybuild-kampioen, acteert het behang van de muur in een kluwen aan sexuele frustraties en fetisjistische perversies. Grappig zijn ook de hippe detectives die schril afsteken tegen de stokstijve politieagenten in uniform. Argento gaat er graag prat op dat hij het met Profondo Rosso introduceerde, maar ook hier hoor je al opzwepende acid rock op de soundtrack. Enkel aan te raden voor liefhebbers van de zwakzinnige kant van de giallo-familie, en pas op met je TV-toestel - de plotgaten zijn zo groot dat het er met alle gemak in kan verdwijnen.

Disc Review    

Anchor Bay biedt de film aan in twee versies. De originele Italiaanse cut en de sterk verschillende Amerikaanse versie. Daar werd veel aan geknutseld en wist men zelfs een plotlijn over het Vietnam-verleden van Hargitay in te verwerken - inclusief oorlogsbeelden! Beeldkwaliteit van de Italiaanse versie is goed, kleuren zijn soms een beetje flauw, maar alles oogt heel behoorlijk. De Amerikaanse versie daarentegen is minder, te donker met onnatuurlijk kontrast. Er zijn verschillende bronnen gebruikt om ze weer samen te stellen, wat zeker opvalt als er plots Nederlandse ondertiteling in beeld verschijnt! Vooral de eerste paar minuten valt de kwaliteit sterk tegen, daarna wordt het veel beter en is het zeker goed genietbaar, uiteindelijk kan je deze versie toch enkel als een interessante bonus beschouwen. Geluid is prima en alles is goed verstaanbaar. Als extra ook nog een 14 minuten lange featurette over de film met recente interviews met Polselli en de helaas onlangs overleden Hargitay. 

Screenshots