PAL
1.85:1 anamorf progressief
Engels Dolby Digital 2.0 mono, 5.1 en DTS
Engels ondertiteld (hardhorenden)
Regio 2 UK
produktiejaar
1974
regie:
Amando de Ossorio
cast:
o.a. Maria Perschy, Jack Taylor, Bárbara Rey
meer info:
review door wim c.

Deel
drie
van de Spaanse Blind Dead-cyclus door Amando
de
Ossorio. Vind ik de twee eerste Blind Dead-films al overroepen - deze
slaat echt alles in z'n saai geklooi. Waar de andere twee nog de
sfeervolle slow motion-beelden hebben van de duistere skeletten te
paard, hebben ze hier het ruime sop gekozen en varen ze in hun
geesten-galjoen al over de baren.
Een fotomodel wordt vermist en haar vriendin gaat op zoek. Blijkt dat
ze door Jack Taylor als een soort weirde seventies Richard Branson bij
wijze van promotiestunt in een bootje ergens middenin de oceaan gedropt
is samen met een collegamodel. Een voorbijvarend schip zal hen daar
vroeg of laat vinden, wat media-aandacht oplevert voor het
modellenbureau. Zoiets. Duivels plan ! Duivels.
De meisjes zitten plots echter middenin een dikke mistbank -
"onmogelijk !", zegt de in alle haasten opgetrommelde meteoroloog - en
botsen tegen de wand van een oud galjoen, dat er in wijde shots uitziet
als een plastic modelbootje van tien centimeter groot, gefilmd in de
lavabo van een donkere badkamer terwijl iemand er sigaren naast staat
te roken. Eén van de meisjes klimt aan boord, de ander heeft
geen zin en besluit ondertussen wat te slapen in hun motorbootje
ondanks het feit dat het na de aanvaring lek geslagen is en er al een
paar centimeter water in staat.
Wat doen die kisten beneden in het ruim ? Waarom liggen er zwaar
gemaquilleerde mannen in ? Weet u negentig minuten wakker te houden bij
deze immens saaie debiliteit en alles wordt
duidelijk. Of misschien ook niet. Film deed me er soms naar verlangen
zelf blind en dood te zijn.
Enige charme is dat het allemaal bloedserieus bedoeld lijkt, en de
leuke scene waarin de ondoden door de branding strompelen krijgt een
halve ster extra - misschien omdat ik toen op m'n horloge zag dat de
negentig minuten bijna om waren.

De transfer van de Britse Anchor Bay-uitgave oogt weinig kleurvol en heeft heel veel filmgrain - geen idee of de film er nu eenmaal zo uitziet, maar 't oogt bij tijden alleszins spuuglelijk. Nog een minpunt is dat enkel de stupiede Engelse dub erop staat, al is natuurlijk nog de vraag of de Spaanse track deze film had kunnen redden. Sowieso bestaat er niet zoiets als een 'originele dub' voor zo'n Europees produkt met een internationale cast. Anchor Bay heeft zich weer 'ns laten gaan en er een overbodige DTS-track bijgezet. Nu ja. Als extra's de gewoonlijke trailers en een poster galerij.



