
NTSC
1.85:1 anamorf progressief
Engels Dolby Digital
2.0 mono
Geen ondertitels
Regio 0 US
produktiejaar
1986
regie:
Tom DeSimone
cast:
o.a. Wendy O. Williams, Linda Carol, Pat Ast
meer info:
review door wim c.

Blonde
bimbo Jenny (Linda Carol) wordt opgepakt nadat ze haar vriendje hielp
bij een mislukte overval. Nauwelijks vijf minuten later staat ze in een
jeugdinstelling onder
de douche tussen een stel andere blote
gedetineerden de borsten in te zepen. Zit wel goed. Als ze naar haar
slaapzaal wordt gebracht wanen we ons in een dure lingerie-catalogus
met overal amper geklede grieten met enthousiast gebrushte
eighties-kapsels. Ze moeten moeilijk-opvoedbare meisjes voorstellen,
érg moeilijk, want in het laatste bed zit een veertigjarige Wendy O.
Williams met één hand door een blootblad te bladeren terwijl ze met de
andere nonchalant een halter op en neer pompt. De opzichtster is een
dikke matrone (Pat Ast) die kan doorgaan voor de zus van Divine en aan
het hoofd van het gesticht staat een platinablonde ijskoningin (Sybil
Danning) die 's nachts via megafoons voorleest uit de bijbel.
Reform School Girls is een Amerikaanse Women in
Prison-film uit 1986.
Regisseur Tom DeSimone zit op de commentaartrack er
voortdurend op te
wijzen dat hij z'n film persiflerend en ironisch bedoelde. Nogal
arrogant als je 't mij vraagt, want hij lijkt er zo van uit te gaan dat
die andere WIP's steeds ironieloos zijn - kan je toch maar moeilijk
beweren. Alleszins camp-value die de wijzertjes in 't rood doet slaan,
maar de film is lang niet zo uitzinnig als hij hoopt te zijn.
Met Linda Carol heeft de film een nogal slap hoofdfiguur dat enkel
interesse opwekt de zeldzame keren dat ze haar shirtje uittrekt. Neen -
dé ster van de film
is Wendy O. Williams - allesbehalve een appetijtelijk zicht, maar één
rauwe brok
dierlijke agressie. Wijdbeens heerst ze over de meisjes van de
slaapzaal, enkel gekleed in een miniscuul slipje en een lederen beha.
Williams was de beruchte zangeres van de Amerikaanse punkband the
Plasmatics waarover ik in m'n puberende jaren tachtig wel eens durfde
fantaseren. Niet vanwege de muziek - nogal slappe Joan Jett-punk - maar
wel door de wilde verhalen
over topless shows en arrestaties nadat ze enkel gekleed in
wat scheerschuim on-stage verscheen temidden exploderende
televisies. Nu ik haar doorleefde bakkes hier eindelijk heb
kunnen aanschouwen krijgt die legende wel een flinke deuk maar soit -
madam O.
Williams stààt er wel - It's time you put on your Fuck You-boots and
start kicking !

Soms nogal veel verlies aan detail wegens overdadige gebruik van digitale filters en er is wat edge-enhancement te zien, maar de transfer is vrij behoorlijk. Geluid is in originele mono en geeft prima het originele spoor weer. Als extra's staan er twee trailers op, een fotogalerij, een korte biografie van regisseur DeSimone en die zorgt ook voor een audiocommentaar.




