review door wim c.

Torso

(I Corpi presentano Tracce di Violenza Carnale)

Film Review    

Suzy Kendall is een Britse studente in Rome - van haar medestudentes komt er af en toe eentje niet opdagen in de les omdat ze wel wat beters te doen hebben. In het bos liggen met een opengereten borstkas bijvoorbeeld - ik zeg zomaar wat. Jawel! Een mysterieuze killer doet de ronde!

Samen met enkele vriendinnen trekt ze voor een tijd weg van school, wachtend tot de boel overgewaaid is. Eén van de meisjes heeft een oom met een landgoed ergens op het platteland en in die afgelegen villa proberen ze weer tot rust te komen. Ze vullen hun tijd met naakt rond te wandelen en verveeld wat op elkaars tong te sabbelen. Maar dan wordt er 's nachts aan de deur geklopt, hard geklopt, zacht geklopt. Wie zou dat zijn ?

Weer eentje van Sergio Martino - Torso is een erg gewelddadige film, vol smeerlapperij en nogal vrouw-onvriendelijk. Vlak voor hun moord worden de slachtoffers steeds sexueel actief getoond en als ze hun bloesje uittrekken weet je wat eraan staat te komen. There's a psychosexual killer on the loose! Een rauwe giallo - een relatief late film in het genre en hij mist de exuberante stijl van Martino's vroegere genrewerk. Met z'n brutaliteit slaat hij een brug tussen de Italiaanse giallo en de latere Amerikaanse slasher-variant waar hij veel invloed op had door z'n grote populariteit in het Amerikaanse drive-in circuit van de jaren zeventig. Naast de veelal botte stijl is ook de speciale rol die Kendall toebedeeld kreeg van duidelijke invloed geweest. Ze is het enige vrouwelijke personage dat de kleren aanhoudt terwijl rondom haar de minder preutse grieten vallen als de vliegen.

Met een memorabele scene in een moeras bij het ochtendgloren en een suspensevolle finale is Torso een ondergewaardeerde film, die de kampen sterk verdeelt. Zelf schaar ik me onder de liefhebbers, meer nog - door de hoge entertainmentwaarde vind ik het Martino's beste na The Strange Vice of Mrs. Wardh. De voortdurende sleaze is amusant en het uiteindelijke motief voor de moorden volslagen debiel, heeft ook z'n charmes.

Disc Review    

De transfer op de Italiaanse uitgave van Alan Young (getiteld I Corpi presentano tracce di violenza carnale - pfew!) is anamorf en vrij redelijk. Transfer heeft goed contrast tijdens de donkere scenes en natuurlijke kleuren, maar toont nogal vaak edge-enhancement en daardoor gaat er wat detail verloren. Ook is er nog redelijk wat pellicule-beschadiging te zien, met hier en daar zelfs een vertikale lijn.

De Engelse dub bestaat enkel voor de Amerikaanse cut, en vermits het hier om de volledige Italiaanse cut gaat, schakelt de dub soms over naar het Italiaans. Hiervoor is geen Engelse ondertiteling voorzien, maar het zijn nooit cruciale scenes en je kan vrij goed opmaken waarover ze handelen - blijft ook maar beperkt tot enkele minuutjes. De Italiaanse ondertiteling verschijnt onuitschakelbaar in beeld bij het bekijken van de Engelse dub, wat voor sommige kijkers storend kan werken. De dub heeft soms een beetje een onvast volume en een voortdurende lichte ruis, maar dialogen zijn altijd goed verstaanbaar.

Extra's: de Amerikaanse begintitels, de internationale en de geweldige Amerikaanse trailer, een fragment uit de film met en zonder day-for-night filters en een fotogalerij. Verder nog een introductie en audiocommentaar van Sergio Martino, een paar biografieën en een oude recentie, maar deze extra's vereisen kennis van het Italiaans.

Screenshots